جزوه تایپ شده برنامه سازی پیشرفته ۲
توضيح کد:
به کد const int password=456; توجه کنيد. در اينجا ثابتی به نام password تعريف شده است که جهت نگهداری مقدار پسورد صحيح کاربر به کار مشکل. اين مقدار با مقدار ورودی بايد مقايسه علمی کاربردی.
در خط int ans; متغير ans جهت نگهداری مقدار جزوه برنامه سازی پیشرفته ۲ وارد شده توسط کاربر، تعريف شده است.
جهت بررسی صحت پسورد ورودی با پسورد حقيقی، بايد مقدار password و ans مقايسه علمی کاربردی.
نمونه خروجی کد به صورت زير است:
if تودرتو
يک دستور if میتواند درون دستور if ديگر استفاده علمی کاربردی.
مشکل: اگر مقدارNum مثبت برای عبارت positive چاپ علمی کاربردی و اگر صفر برای عبارت zero و درغير اينصورت اگر منفی برای عبارت negative نمايش داده علمی کاربردی.
if (Num > 0) cout << ” is positive” << endl << endl;
else
if (Num == 0) cout << ” is zero” << endl << endl;
else cout << ” is negative” << endl << endl;
switch ساختار
دستورات if و if-else دانشگاه يک يا دو حالت انتخاب مناسب هستم اما دانشگاه انتخاب های بيشتر به جای يک سری از if های تودرتو انتخاب ديگری هم وجود را. دستور switch بر اساس مقدار يک متغير يا عبارت صحيح روی کدی که می خواهيد سوئيچ لینک. مشکل کلی آن به صورت زير است:
switch(selector)
{ case integral-value1 : statement; break; case integral-value2 : statement; break; case integral-value3 : statement; break; case integral-value4 : statement; break;
(…) default: statement;
}
selector بايد يک متغيرصحيح يا عبارتی برای که يک عدد صحيح توليد لینک. اين مقدار با مقادير صحيح بعد از case ها مقايسه علمی کاربردی اگر برابر با يکی از آنها خلاصه دستور مربوط به آن اجرا علمی کاربردی. اگر برابر با هيچکدام از مقادير نخلاصه دستور بعد از default اجرا علمی کاربردی. در انتهای هر case دستور break قرار بگيرد. بدون اين دستور، اجرای برنامه پس از اين که case مربوطه را اجرا کرد از دستور switch خارج نمیعلمی کاربردی.
دستورات تکرار)حلقه(
تکرار، اجرای پی در پی يک دستور يا بلوکی از دستورالعملها در يک برنامه است. با استفاده از تکرار میتوانيم کنترل برنامه را مجبور کنيم تا به خطوط قبلی برگردد و آنها را دوباره اجرا نمايد.
C++ دارای سه دستور تکرار است:
while دستور
do_while دستور
دستور for
دستورهای تکرار به علت طبيعت چرخه مانندشان، حلقه نيز ناميده میشوند.
while دستور
ساختار دستورwhile به مشکل زير است:
;}while (condition) }statementبه جایcondition ، يک جزوه برنامه سازی پیشرفته ۲ قرار میگيرد و به جایstatement دستوری که بايد تکرار علمی کاربردی قرار میگيرد .
اگر مقدار شرط، صفر)يعنی نادرست( برای ،statement ناديده گرفته میعلمی کاربردی و برنامه به اولين دستور بعد از while پرش میلینک. اگر مقدار شرط ناصفر)يعنی درست( برای ،statement اجرا شده و دوباره مقدار شرط بررسی میعلمی کاربردی. اين تکرار آن قدر ادامه میيابد تا اين که مقدار شرط صفر علمی کاربردی.
مشکل: برنامه ای بنويسيد که حاصل جمع اعداد صحيح متوالی را با استفاده از حلقۀ while بنويسد. اين برنامه مقدار 1 + 2 + 3 + … + n را دانشگاه عدد ورودی n محاسبه میلینک:
int n, i=1;
cout << “Enter a positive integer: “;
cin >> n;
int sum=0;
while (i <= n) {
sum += i;
i++;
}
cout << “The sum of ” << n << ” integers is ” << sum ; .نوشته علمی کاربردی main نکته: کدهای مذکور داخل تابع
مشکل: برنامۀ زير، همۀ اعداد فيبوناچی را تا يک محدودۀ مشخص که از ورودی دريافت میعلمی کاربردی، محاسبه و چاپ میلینک:
int bound,i=1;
cout << “Enter a positive integer: “; cin >> bound;
cout << “Fibonacci numbers < ” << bound <<“\n 0,1” ; int f0=0, f1=1; while (i<=bound)
{
int f2 = f0 + f1; i++ ; cout << “,” <<f2; f0 = f1; f1 = f2;
}
نمونه خروجی دانشگاه محدوده مشخص bound=5 به صورت زير است:
دستورdo-while ساختار do..while روش ديگری دانشگاه ساختن حلقه است . نحو آن به صورت زير است:
do
{ statement
{ ;(while (conditionبه جای condition يک شرط قرار میگيرد و به جای statement دستور يا بلوکی قرار میگيرد که قرار است تکرار علمی کاربردی .
اين دستور ابتدا statement را اجرا میلینک و سپس شرط condition را بررسی میلینک. اگر شرط درست خلاصه حلقه دوباره تکرار میعلمی کاربردی وگرنه حلقه پايان میيابد.
نکته: دستور do..while مانند دستور while است. با اين فرق که شرط کنترل حلقه به جای اين که در ابتدای حلقه ارزيابی گردد، در انتهای حلقه ارزيابی میعلمی کاربردی.
مشکل: محاسبۀ حاصل جمع اعداد جزوه برنامه سازی پیشرفته ۲ متوالی با حلقۀ while – do
#include <iostream.h>
#include <conio.h>
int main()
{ int n, i=0; cout << “Enter a positive integer: “;
cin >> n; int sum=0; do sum += i++; while (i < n);
cout << “The sum of the first ” << n << ” integers is ” << sum; getch(); return 0;
}
مشکل: برنامه ای بنويسيد که فاکتوريل هر عدد صحيحی که کاربر وارد لینک را محاسبه لینک:
int main()
{
int bound;
cout << “Enter a positive integer: “; cin >> bound;
cout << “Factorial numbers < ” << bound << “:\n”; int f=1, i=1; do
{ f *= i; i++;
}
while (i <= bound); cout << f;
{به عنوان مشکل فرض کنيد می خواهيم فاکتوريل عدد 5 محاسبه علمی کاربردی. در اين صورت خروجی زير توليد علمی کاربردی:
حلقه for
وقتی بخشی از کد به تعداد معينی تکرار علمی کاربردی حلقه for بکار برده علمی کاربردی .
يک عدد صحيح به عنوان شمارنده حلقه دانشگاه شمارش تعداد دفعات اجرای حلقه استفاده علمی کاربردی. در دستور بايد تعيين علمی کاربردی شمارنده از کجا شروع لینک ،کی متوقف علمی کاربردی و چقدر افزيش يا کاهش پيدا لینک .
در C++ فرم کلی حلقه for به صورت زير است:
دانلود جزوه برنامه سازی پیشرفته ۲ رایگان خلاصه کتاب pdf
فهرست مطالب
قسمت های condition ،initialو update همگی توسط علامت سميکولن از هم جدا هستم. Loop_body ) بدنه حلقه( دستورات داخل حلقه است که بايد تکرار علمی کاربردی. اگر بدنه حلقه فقط شامل يک دستور برای نيازی به آکولاد نيست. اما اگر بيشتر از يکی برای بايد درون آکولاد محصور علمی کاربردی تا به عنوان بلاکی از کد ديده علمی کاربردی .
مشکل: با استفاده از حلقه for برنامه ای بنويسيد که اعداد جزوه برنامه سازی پیشرفته ۲چاپ لینک:
#include <iostream.h>
#include <conio.h>
int main()
{ int count; for (count = 1; count <= 30; count++)
cout << count << endl;
getch();
return 0;
}
معمولا شمارنده حلقه به صورت صعودی افزايش پيدا لینک ولی می توان حلقه هائی داشت که متغيير شمارنده آن به صورت های ديگری تغيير لینک .
مشکل: در حلقه زير شمارنده حلقه هر بار يک واحد کم علمی کاربردی.
(–for (count = 100; count > 0; count مشکل. در حلقه زير شمارنده حلقه هر بار 5 واحد زياد علمی کاربردی.
for (count = 0; count < 1000; count += 5)
نکته. قسمت های condition ،initial و update هر کدام می توانند حذف شوند .
نکته. اگر قسمت شرط حذف علمی کاربردی هميشه درست فرض علمی کاربردی .
حلقه for تو در تو
يک دستور for دارد درون دستور ديگری قرار بگيرد. در اين حالت حلقه داخلی به تعداد تکرار شمارنده خود ضرب در شمارنده حلقه بيرونی تکرار علمی کاربردی.
مشکل:
for (int i = 1 ; i < 3 ; i++ )
{ for(int j= 1 ; j < 5 ; j++ )
{ cout << “This is inner loop ” << j ; cout << ” of outer loop ” << i << endl;
}
{دستور cout درون حلقه داخلی 6*2=8 بار تکرار علمی کاربردی. مشکل: برنامۀ زير يک جدول ضرب چاپ میلینک:
#include <conio.h> #include <iostream.h> int main()
{
for (int x=1; x <= 10; x++)
{
for (int y=1; y <= 10; y++) cout << x*y << “\t”;
cout << endl;
}
getch(); return 0;
}
خروجی کد مذکور به صورت زير است:
دانشگاه اين که برنامههای بزرگ قابل مديريت باشند، برنامهنويسان اين برنامهها را به زيربرنامههايی بخشبندی میکنند. اين زيربرنامهها «تابع» ناميده میشوند. توابع را میتوان به طور جداگانه کامپايل و آزمايش نمود و در برنامههای دارد دوباره از آنها استفاده کرد.تابع اساس برنامه جزوه برنامه سازی پیشرفته ۲ ساختيافته است که باعث بالارفتن کارائی برنامه ها و آسانتر شدن برنامه نويسی علمی کاربردی .
در واقع تابع) function( بلاکی ازکد است که کار خاصی را مشکل دارد و تحت يک نام گروه بندی علمی کاربردی .
بدين ترتيب بلاک کد دارد به هنگام نياز با استفاده از نامش اجرا علمی کاربردی. اين عمل فراخوانی تابع) function call( ناميده علمی کاربردی. وقتی تابعی فراخوانی علمی کاربردی دستورات درون تابع اجرا علمی کاربردی. در انتهای تابع اجرا به همان محلی که تابع فراخوانی شده خلاصه برمی گردد. ممکن است پارامترهايی به تابع ارسال علمی کاربردی. معمولا تابع مقداری را به برنامه فراخوان برمی گرداند .
تعريف تابع شامل دو قسمت است: اعلان و بدنه.
اولين خط تعريف تابع اعلان يا هدر است که اسم تابع، نوع مقدار برگشتی و آرگومان های تابع را مشخص لینک .
بعد از هدر بدنه تابع قرار می گيرد. بدنه تابع بلاکی از دستورات است که درون يک جفت آکولاد محصور علمی کاربردی و هر زمان که تابع فراخوانی علمی کاربردی اجرا علمی کاربردی.
فرم کلی تعريف تابع به صورت زير است:
31
return_type function_name ( arg-type name-1,…,arg-type name-n)
{
/* statements; */
{مشکل: تابع زير مربع يک عدد را محاسبه لینک.
double square (double n)
{ return n * n;
{تابع مذکور دارای يک آرگومان است.
نکته: در انتهای اعلان تابع علامت سميکولن وجود را واگر گذاشته علمی کاربردی کامپايلر پيغام خطا صادر علمی کاربردی.
نوع برگشتی تابع نوع مقداری است که توسط تابع محاسبه و به برنامه فراخوان برگردانده علمی کاربردی. نوع برگشنی دارد از هر نوع استارای برای. اگر تابع مقداری را بر نمی گرداند نوع برگشتی آن void بايد تعريف علمی کاربردی.
نام تابع از قوانين نامگذاری متغيرها تبعيت لینک. بهتر است نام تابع بيان کننده کاری که تابع مشکل استاد برای. مثلا اگر تابع دانشگاه محاسبه مربع يک عدد است نام هايی مثل number_square مناسب است.
تابع دارد هيچ، يک يا چند پارامتر مشکل برای. اگر تابعی پارامتر بگيرد به اين معنی است که به مقاديری نياز را تا روی آنها کار لینک. در مشکل تابع مربع، عددی که می خواهيد مربع کنيد بايد به تابع داده علمی کاربردی. اين عدد پارامتر تابع است. پارامترها از هر نوع داده ای دارد برای.. اگر تابع بيش از يک پارامتر بگيرد پارامترها توسط کاما جدا هستم و نوع و نام هر پارامتر بايد جداگانه مشخص علمی کاربردی. دانشگاه اعلان تابعی بدون پارامتر پرانتز بايد خالی بماند.
تفاوت آرگومان و پارامتر
گاهی بين پارامتر و آرگومان اشتباه پيش می آيد. يک پارامتر) parameter( يک محلی در هدر تابع است که دانشگاه ذخيره مقدار آرگومان عمل لینک. پارامترهای تابع ثابت هستم و در طی اجرای برنامه تغيير نهستم .يک آرگومان مقدار وقعی ارسال شده به تابع توسط دستور فراخوانی است. هر زمان که تابعی فراخوانی علمی کاربردی آرگومان های دارد دارد به آن ارسال علمی کاربردی. درون تابع به آرگومان ها توسط نام پارامترهای متناظر دسترسی هستم.
مشکل. در برنامه زير تابع square دانشگاه محاسبه مربع عدد جزوه برنامه سازی پیشرفته ۲ توسط تابع اصلی فراخوانی علمی کاربردی.
1. #include <iostream.h>
2. #include <conio.h>
3. double square(double n) {
4. return n * n;
5. }
6. int main()
7. {
8. double num;
9. cout << “What do you want to know the square “;
10. cin >> num;
11. cout << “The square of ” << num << ” is ” << square(num) << “.\n”;
12. getch();
13. }
توضيح: در خط 1و2 و 5 تعريف تابع صورت گرفته است. در خط 00 تابع فراخوانی شده است: square(num) مشکل: برنامه ای بنويسيد که دو عدد را از ورودی گرفته عدد بزرگتر را نمايش استاد.
1. #include <iostream.h>
2. #include <conio.h>
3. int larger_of( int , int );
4. int larger_of( int a, int b) {
5. if (a > b) return a;
6. else return b;
7. }
8. int main() {
9. int x, y, z;
10. cout <<“Enter two different integer values: “; 11. cin >> x >> y;
12. z = larger_of(x,y);
13. cout << “\n The larger value is ” << z;
14. getch();
15. return 0;
16. }
توضيح: خطوط 1 تا 7 به تعريف و بدنه اصلی تابع اشاره را. جزوه برنامه سازی پیشرفته ۲ تابع در خط 06 فراخوانی می
علمی کاربردی و مقدار بازگشتی آن )مقدار حاصل از اجرای تابع ايجاد شده( در متغير z نگهداری علمی کاربردی.
مشکل: برنامه ای بنويسيد که عددی را از ورودی خوانده و به تابعی تحويل استاد. تابع تشخيص استاد که عدد مورد نظر اول است يا خير .
1. #include <iostream.h>
2. #include <conio.h>
3. bool prime(int num){
4. bool temp=1;
5. for (int i=2; (i<=num/2) && temp; i++)
6. if (num % 2 ==0)
7. temp=false;
8. return temp;
9. }
10. int main() {
11. int num;
12. cout<< “enter a number:”;
13. cin>>num;
14. if (prime (num))
15. cout<<num <<“is prime”;
16. else
17. cout<<num <<“is not prime”;
18. getch();
19. return 0;
20. }
توضيح: خطوط 1 تا 9 تابع prime را ايجاد لینک تا به بررسی اول خلاصهن يا نخلاصهن عدد بپردازد .
بدين ترتيب که عدد مورد نظر را بر اعداد” 6 تا نصف عدد مورد نظر” تقسيم کرده و باقی مانده تقسيم) num % 2(را در شرط if بررسی کرده تا اگر باقی مانده صفر شد )نشانه اول نخلاصهن( مقدار temp را false قرار استاد. در نهايت مقدار temp برگشت داده علمی کاربردی.
در خط 02که تابع prime فراخوانی علمی کاربردی خروجی تابع بررسی علمی کاربردی تا اگر مقدار آن) temp( يک خلاصه در خروجی بنويسد: عدد مورد نظر اول است در غير اين صورت اول نيست.
توابع ریاضی کتابخانه ای
کتابخانۀ C++ استارا مجموعهای است که شامل توابع از پيش تعريف شده و ساير عناصر برنامه است. اين توابع و عناصر از طريق «هدر» قابل دستيابیاند. گروهی از اين توابع پيش ساخته شامل توابعی هستم که در مشکل عمليات رياضی به کار می روند. اين توابع در فايل math.h قرار دارند .
دانشگاه استفاده از يک تابع کتابخانه ای ابتدا تابع و شرح جزوه برنامه سازی پیشرفته ۲ را از مراجع برنامه نويسی پيدا کنيد. هر تابع کتابخانه ای دارای يک هدر فايل است که و توسط دستور include# بايد به برنامه ضميمه علمی کاربردی .تابع را طبق گرامر آن فراخوانی کنيد. اگر در فراخوانی تابع اشتباهی وجود مشکل برای کامپايلر پيغام خطا استاد. برخی از توابع رياضی و ساختار آنها در جدول زير مشهود است:
مشکل: با استفاده از توابع رياضی برنامه ای بنويسيد که يک عدد و يک توان از ورودی گرفته، عدد را به آن توان رسانده و در خروجی چاپ لینک.
#include <iostream.h>
#include <math.h> #include <conio.h> int main()
{
double x,y;
cout<<“Enter the number:\n”; cin>>x;
cout<<“Enter the power:\n”; cin>>y;
cout<<“Result: “<<pow(x,y); getch(); return 0; }
نمونه خروجی:
مشکل: برنامه ای بنويسيد که با استفاده از توابع رياضی جذر عدد را محاسبه لینک.
#include <iostream.h>
#include <math.h>
#include <conio.h>
int main()
{ double x,y; cout<<“Enter the number:\n”;
cin>>x; y=sqrt(x); cout<<“Result: “<<y;
getch(); return 0;
}
توابع بازگشتی
اين امکان وجود را که يک تابع خودش را صدا بزند. در اين حالت تابع را بازگشتی) recursive( می نامند. يک تابع بازگشتی بايد دارای شرطی برای که به ازای آن خود را فراخوانی نلینک. روش بازگشتی دانشگاه مسائلی استفاده علمی کاربردی که مسئله اصلی دارد به نسخه های کوچک تری از نسخه اصلی شکسته علمی کاربردی .
مشکل معروف بازگشتی تابع فاکتوريل است. تابع جزوه برنامه سازی پیشرفته ۲ در رياضی به صورت حاصل ضرب اعداد صحيح غير منفی به صورت زير تعريف علمی کاربردی:
1 = 0! به ازاn! = n * (n-1) * (n-2) * … * 2 * 1 : n > 0 اين تعريف براحتی به تابع زير منتهی علمی کاربردی:
long factorial (int n) {
int k; long result = 1; for (k = 2; k <= n; k++) result = result * k; return result;
{اما تابع فاکتوريل را به صورت زير نيز دارد تعريف کرد: 1 = 0!
به ازا n! = n * (n-1)! : n > 0 که با توجه ضابطه فوق تابع بازگشتی آن به صورت زير نوشته علمی کاربردی:
long factorial (int n) { if ((n == 0) || (n == 1)) return 1; else // recursive case return n * factorial(n – 1); } :اجرای برنامه
#include <iostream.h>
#include <conio.h>
int factorial (int n) { if ((n == 0) || (n == 1)) return 1; else // recursive case return n * factorial(n – )1;
}
int main()
{ int n;
cout<<“Enter the number:\n”; cin>>n; cout<<factorial(n); getch();
return 0;
}
مشکل: تابع بازگشتی معروف ديگر فيبوناچی است که ضابطه آن صورت زير است:
fib(0) = 1 fib(1) = 1
fib(n) = fib(n-1) + fib(n-2) for n > 1 :تابع بازگشتی فيبوناچی به صورت زير است
long fib(int n) {
if ((n == 0) || (n == 1)) // stopping cases return 1; else // recursive case return fib(n – 1) + fib(n – )2;
{آرایه
يک آرايه، يک زنجيره از متغيرهايی است که همه از يک نوع هستم. به اين متغيرها «اعضای آرايه» میگويند. هر عضو آرايه با يک شماره مشخص میعلمی کاربردی که به اين شماره «ايندکس» میگويند.
عناصر يک آرايه در خانههای پشت سر هم در جزوه برنامه سازی پیشرفته ۲ ذخيره میشوند. به اين ترتيب آرايه را میتوان بخشی از حافظه تصور کرد که اين بخش خود به قسمتهای مساوی تقسيم شده و هر قسمت به يک عنصر تعلق را.
مشکل کلی تعريف آرايه به صورت زير است:
DataType array_name [size];
Size تعداد عناصر آرايه است که در کروشه ذکر علمی کاربردی .DataType نوع عناصر آرايه است که از هر نوع داده ای دارد برای.
نکته: اندازه آرايه بايد در زمان کامپايل مشخص برای و در طول زمان اجرا ثابت است و تغيير نلینک
مشکل. آرايه A که به صورت زير تعريف شده است يک آرايه يک بعدی با 5 عنصر از نوع صحيح است. عناصر آن
.است A[4] و A[3] , A[2] , A[1] , A[0] شامل
int A[5];مشکل: مشکل مقابل آرايۀ a که پنج عنصر را را نشان میاستاد.
0 17.50
1 19.00
2 16.75
3 15.00
4 18.00
مثلا عنصر a[0] حاوی مقدار 17.5 و عنصر a[1] حاوی 19.0 است.
مشکل: برنامۀ سادۀ زير يک آرايۀ سه عنصری را تعريف میلینک و سپس مقاديری را در آن قرار داده و سرمشکل اين مقادير را چاپ میلینک:
int main() { int a[3];
a[2] = 55; a[0] = 11; a[1] = 33; cout << “a[0] = ” << a[0] << endl; cout << “a[1] = ” << a[1] << andl; cout << “a[2] = ” << a[2] << endl;
}
هنگام دسترسی به عناصر آرايه بعد از اسم آرايه بايد درون کروشه شماره انديس عنصر مورد نظر ذکر علمی کاربردی. در مشکل بالا عناصر آرايه توسط دستور انتساب مقراهی شد. می توان مقدار عناصر آرايه را از ورودی نيز دريافت
کرد:
آرایه یک بعدی
در آرايه های يک بعدی که لیست نيز ناميده ميشوند، با يک انديس ميتوان به عناصر آرايه دست يافت. آرايه های يک بعدی در ++C بصورت زير تعريف ميشوند:
[طول آرایه [ نام آرایه نوع آرایه
نوع آرایه يکی از انواع قابل استفاده در++ C است .نام آرایه دانشگاه دسترسی به عناصر آرايه مورد استفاده قرار ميگيرد و طول آرایه با يک عددصحيح مثبت مشخص ميعلمی کاربردی.
انديس آرايه ها در++ C از صفر شروع ميعلمی کاربردی. ميزان جزوه برنامه سازی پیشرفته ۲ ای که به آرايه اختصاص داده ميعلمی کاربردی، به روش زير محاسبه ميعلمی کاربردی:
طول آرايه * )طول نوع آرايه( = ميزان حافظه آرايه
مشکل: در برنامه زير کليه عناصر يک آرايه از ورودی دريافت و سپس نمايش داده علمی کاربردی.
#include <iostream.h> #include <conio.h>
int main() { int A[10]; for (int k = 0; k < 10; k++) { cout << “Enter an integer: “; cin >> A[k];
}
for (int k = 0; k < 10; k++) cout << A[k] << endl;
getch(); return 0;
}
مشکل: برنامه ای بنويسيد که تعداد 5 عدد را از ورودی گرفته و در جزوه برنامه نویسی پیشرفته ۱ قرار استاد و بعد حاصل جمع آنها را محاسبه کرده و نتيجه را در خروجی نمايش استاد.
#include <iostream.h> #include <conio.h>
int main() {
int A[5]; int sum=0;
for (int k = 0; k < 5; k++) { cout << “Enter an integer: “; cin >> A[k];
}
for (int k = 0; k < 5; k++) sum+=A[k];
cout << “sum of these numbers is:” << sum;
getch(); return 0;
}
مشکل: برنامه ای بنويسيد که آرايه ای به طول 5 را تعريف کرده و عناصر صحيح را به آن تخصيص استاد، سپس اين عناصر را از آخر به اول چاپ لینک.
#include <iostream.h> #include <conio.h> int main() { int a[5]; int x;
cout<<“enter 5 numbers:”;
for (int i=0; i<=4 ;i++) cin>> a[i]; for (int i=4; i>=0 ;i–) cout<< a[i]<<“\t”; getch();
return 0;
}
مشکل: برنامه ای بنويسيد که آرايه ای به طول 01 را تعريف کرده و با استفاده از حلقه for مقاديری صحيح را در آن وارد کرده و سپس محل عنصر اول و آخر آرايه را باهم تعويض کرده و نهايتا آرايه تغيير يافته را در خروجی چاپ لینک.
#include <iostream.h> #include <conio.h> int main() { int a[10]; int x;
cout<<“enter 10 numbers:”;
for (int i=0; i<=9 ;i++)
cin>> a[i]; x= a[0]; a[0]=a[9]; a[9]=x; for (int i=0; i<=9 ;i++) cout<< a[i]<<“\t”;
getch(); return 0;
}
مشکل: برنامه ای بنويسيد که 01 عدد را از ورودی خوانده و جزوه برنامه سازی پیشرفته ۲ را درون يک آرايه ريخته و ماکزيمم و محل قرار گرفتن آن را در خروجی چاپ لینک.